تحلیل: آیا ایران برای اسرائیل همان دامی را پهن کرده که هیتلر برای شوروی پهن کرد؟
شیمون رافائل، معاون موسسه سیاست امنیتی «بیتחونیستیم» و مشاور پیشین وزیر امور استراتژیک اسرائیل، در گفتگو با شبکه ۱۴ اسرائیل، با یادآوری هشتاد و هفتمین سالگرد پیمان مولوتوف-ریبنتروپ میان آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی، نسبت به اعتماد به توافقهای دیپلماتیک با جمهوری اسلامی و حماس هشدار داد. او معتقد است که این پیمان تاریخی نشان میدهد چگونه دیکتاتورها از توافقهای عدم تعرض برای آمادهسازی جهت جنگ استفاده میکنند.
رافائل استدلال میکند که باور به حل مناقشات از طریق دیپلماتیک با بازیگرانی که ارزشهای لیبرال و اخلاقی را به رسمیت نمیشناسند، نوعی «کوری ارادی» است. به گفته او، برای رژیمهای توتالیتر، توافق نه یک هدف برای صلح، بلکه ابزاری برای کاهش فشار بینالمللی و بازسازی توان نظامی است. او پیمان سال ۱۹۳۹ را نمونهای میداند که در آن هیتلر با استفاده از این توافق، از جنگ در دو جبهه جلوگیری کرد و سپس در سال ۱۹۴۱ به شوروی حمله کرد.
این تحلیلگر امنیتی، رویکرد ایران در قبال برنامه هستهای و حمایت از گروههای نیابتی را مشابه همین الگوی تاریخی میداند. وی مدعی است که ایران با استفاده از مذاکرات، زمان خریده و در عین حال به دنبال نابودی اسرائیل بوده است. او در مورد حماس نیز تأکید کرد که هرگونه آتشبس یا توافق با این گروه، تنها فرصتی برای تجدید قوا و تکرار حملاتی مشابه هفتم اکتبر بوده است.
رافائل در پایان با اشاره به مفهوم «دیوار آهنین» در اندیشه صهیونیسم تجدیدنظرطلب، تأکید کرد که امنیت اسرائیل نباید به تضمینهای بینالمللی یا امضای دیکتاتورها وابسته باشد. او معتقد است که تنها بازدارندگی نظامی قاطع، آمادگی برای تصمیمگیریهای سخت و تکیه بر قدرت ملی، ضامن بقای اسرائیل در برابر تهدیدات ایدئولوژیک است.