تحلیل | افزایش طول عمر در اسرائیل؛ آزمونی برای بازنشستگی و مراقبت سالمندان
معاریو در گزارشی تحلیلی، با استناد به دادههای اداره مرکزی آمار اسرائیل، افزایش امید به زندگی را دستاوردی مهم برای نظام سلامت، اما چالشی فزاینده برای امنیت مالی سالمندان دانسته است.
بر اساس ارقام منتشرشده، مردان ۶۷ساله بهطور متوسط ۱۸.۴ سال و زنان ۶۲ساله ۲۵.۲ سال دیگر زندگی میکنند.
این ارقام نشان میدهد بازنشستگی دیگر الزاماً دورهای کوتاه پس از پایان کار نیست و میتواند چندین دهه ادامه داشته باشد.
به نوشته معاریو، امید به زندگی در اسرائیل طی دو دهه گذشته سه تا چهار سال و در نیمقرن اخیر ۱۰ تا ۱۲ سال افزایش یافته است.
گزارش این روند را به عواملی مانند خدمات درمانی، کاهش مصرف دخانیات، افزایش تحصیلات و کاهش تنهایی نسبت میدهد.
همزمان، الگوی بیماریها نیز تغییر کرده است: مرگومیر ناشی از سرطان، بیماریهای قلبی، دیابت و سکته مغزی کاهش یافته، اما مرگومیر ثبتشده مرتبط با بیماریهای عفونی و زوال عقل افزایش داشته است.
اهمیت این تغییر فقط در طولانیتر شدن عمر نیست؛ مسئله اصلی، تعداد سالهایی است که فرد ممکن است با افت توانایی جسمی یا شناختی زندگی کند.
معاریو گزارش میدهد زنان ۶۵ساله بهطور متوسط ۱۱ سال و مردان همسن ۷.۶ سال را با درجاتی از کاهش سلامت یا توانایی عملکردی سپری میکنند.
بنابراین، هزینه سالمندی تنها هزینههای روزمره نیست و میتواند مراقبت پرستاری، مسکن حمایتی و خدمات درمانی طولانیمدت را نیز شامل شود.
فشار مالی این وضعیت، طبق برآورد نقلشده در گزارش، قابل توجه است.
مراقبت از سالمندی که به خدمات پرستاری نیاز دارد ممکن است ماهانه به ۳۵ هزار شِکِل برسد و اقامت در مراکز حمایتی نیز سالانه صدها هزار شِکِل هزینه داشته باشد.
حتی اگر این ارقام به وضعیت همه سالمندان تعمیمپذیر نباشد، جهت کلی بحث روشن است: افزایش طول عمر بدون گسترش منابع مالی و خدمات مراقبتی، میتواند بار بیشتری بر خانوادهها بگذارد.
گزارش همچنین به احتمال اصلاحات بازنشستگی از سوی وزارت دارایی اشاره میکند؛ از جمله کاهش سهم اجباری بازنشستگی، محدود کردن برخی معافیتهای مالیاتی و لغو مزایای مرتبط با اصلاحیهای در قانون مالیات بر درآمد.
این موارد، بنا بر متن معاریو، گزینههای احتمالی و نه تصمیمهای نهایی هستند.
از همین رو، نباید آنها را سیاست قطعی دولت دانست؛ اما طرح چنین گزینههایی نشان میدهد توازن میان هزینههای عمومی، فشارهای بودجهای و حفظ درآمد سالمندان به موضوعی حساس تبدیل شده است.
برای اسرائیل، پیام اصلی گزارش در پیوند میان جمعیتشناسی و سیاست مالی است.
هرچه مردم بیشتر عمر کنند، نظام بازنشستگی باید منابع را برای دوره طولانیتری تأمین کند و نظام سلامت نیز با تقاضای بیشتری برای مراقبتهای مزمن و بیماریهای مرتبط با سالمندی روبهرو میشود.
این وضعیت، در صورت کاهش مزایای بازنشستگی یا افزایش سهم پرداختی افراد، میتواند شکاف میان سالمندانی را که پسانداز خصوصی دارند و کسانی را که عمدتاً به درآمدهای اجباری متکیاند، بیشتر کند؛ این بخش یک پیامد تحلیلی از دادههای گزارش است، نه ادعای نقلشده مستقیم از منبع.
بُعد اجتماعی مسئله نیز کماهمیت نیست.
معاریو مینویسد ۳۴ درصد افراد ۶۵ساله و بالاتر و ۴۲ درصد افراد ۷۵ساله و بالاتر احساس تنهایی میکنند و حدود ۲۳ درصد سالمندان تنها زندگی میکنند.
بنابراین، آمادگی برای سالمندی فقط به افزایش پسانداز محدود نمیشود؛ حفظ ارتباطات اجتماعی، ادامه یادگیری و امکان مشارکت حرفهای یا مدنی نیز بخشی از کیفیت زندگی است.
جمعبندی گزارش این است که افزایش طول عمر، در کنار دستاورد پزشکی، به برنامهریزی مالی و اجتماعی زودهنگام نیاز دارد؛ در غیر این صورت، سالهای بیشتر زندگی میتواند با ناامنی مالی و وابستگی مراقبتی همراه شود.