دان نلسون، مربی افسانهای NBA و قهرمان پنجباره، در ۸۶سالگی درگذشت
دان نلسون، مربی دومینپرافتخار تاریخ NBA از نظر تعداد پیروزی و قهرمان پنجباره این لیگ بهعنوان بازیکن، روز یکشنبه در ۸۶سالگی درگذشت. گلدن استیت وریرز، یکی از تیمهایی که او هدایت کرده بود، خبر درگذشتش را اعلام کرد.
نلسون تنها یکی از دو مربی تاریخ NBA بود که با سه تیم مختلف—میلواکی باکس، دالاس ماوریکس و گلدن استیت وریرز—دستکم ۲۵۰ پیروزی به دست آورد و با هر سه باشگاه بهعنوان مدیرکل نیز همکاری کرد. او سه بار جایزه مربی سال NBA را برد و در ۳۱ فصل، تیمهایش را ۱۸ بار به پلیآف رساند.
او با میلواکی سه بار به فینال کنفرانس شرقی رسید و با دالاس نیز یک بار در فینال کنفرانس حضور یافت، اما هرگز نتوانست بهعنوان مربی قهرمان NBA شود. نلسون در دوران بازی، ۱۱ فصل از مجموع ۱۴ فصل خود را در بوستون سلتیکس گذراند و همراه این تیم در دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، پنج قهرمانی NBA را با چهار مربی متفاوت تجربه کرد.
نلسون پس از پایان دوران بازی، مربی کمکی میلواکی شد و پس از استعفای لری کاستلو، ۱۸ بازی پس از آغاز فصل ۱۹۷۶-۷۷، هدایت تیم را برعهده گرفت. او از سال ۱۹۷۶ به مدت ۱۱ فصل مربی باکس بود و این تیم را به هفت قهرمانی پیاپی در بخش خود رساند.
سبک هجومی سریع نلسون بیش از همه در دوران حضورش در گلدن استیت و در دوره موسوم به «ران تیامسی» دیده شد؛ تیمی که تیم هارداوی، میچ ریچموند و کریس مالین، سه بازیکن آینده تالار مشاهیر، را همزمان در ترکیب داشت. نلسون همچنین ایده استفاده از «فوروارد بازیساز» را در بسکتبال رواج داد و میگفت گرایش به سرعت و ضدحمله را از دوران بازی زیر نظر رد آورباخ، مربی تالار مشاهیر سلتیکس، آموخته است.
او در دو دوره و در مجموع ۱۱ فصل هدایت گلدن استیت را برعهده داشت. در نخستین دوره، اختلاف او با کریس وبر، ستاره تازهوارد تیم، به جدایی وبر و انتقال او تنها یک ماه پس از آغاز فصل دومش انجامید. نلسون که از این انتقال دلسرد شده بود، به دلیل بیماری ۹ بازی را از دست داد و در فوریه ۱۹۹۵، سه ماه بعد، تحت فشار از سمت خود کنارهگیری کرد. او پیش از بازگشت به دالاس، کمتر از یک فصل مربی نیویورک نیکس بود و در دالاس نیز هشت فصل کار کرد؛ دورهای که مدتی بهدلیل ابتلا به سرطان از مربیگری فاصله گرفت.
نلسون و پسرش، دانى، در سال ۱۹۹۸ در دالاس بهعنوان مربی همکاری کردند. دانى نلسون بعدها مدیرکل باشگاه شد و تا سال ۲۰۲۱ در این سازمان ماند. این دو، در جذب دیرک نویتسکی، ستاره ۲۰ساله آلمانی، نقش داشتند و او را متقاعد کردند بسکتبال اروپا را رها کند و به ماوریکس بپیوندد. دان نلسون همچنین استیو نش را پرورش داد؛ نش بعدها در سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ با فینیکس سانز دو بار ارزشمندترین بازیکن NBA شد.
در پلیآف ۲۰۰۷، گلدن استیتِ «ما باور داریم» با هدایت بارون دیویس، دالاسِ صدرنشین و تیم نویتسکی را در دور نخست شکست داد؛ نتیجهای که یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ NBA توصیف شده است. نلسون در آخرین فصل مربیگری خود، یعنی فصل ۲۰۰۹-۱۰، مربی استیفن کریِ تازهوارد بود.
نلسون دوران مربیگریاش را با رکورد ۱٬۳۳۵ پیروزی به پایان رساند و برای نزدیک به ۱۲ سال رکورددار پیروزیهای مربیان NBA بود؛ رکوردی که پیش از او در اختیار لنی ویلکنز با ۱٬۳۳۲ برد بود. گرگ پاپوویچ، مربی بازنشسته سنآنتونیو، در مارس ۲۰۲۲ از رکورد نلسون عبور کرد.