مورینیو: در سال ۲۰۱۳ برای جانشینی فرگوسن در منچستریونایتد توافق کرده بودم

ژوزه مورینیو تأیید کرد که در سال ۲۰۱۳ با جانشینی سر الکس فرگوسن در منچستریونایتد موافقت کرده بود، اما در نهایت از این تصمیم برگشت و به چلسی بازگشت. دیوید مویس پس از بازنشستگی فرگوسن هدایت یونایتد را بر عهده گرفت.
مورینیو در مجموعه مستند تازهای درباره دوران حرفهای خود که از نتفلیکس پخش میشود، گفت: «وقتی رئال مادرید را ترک کردم، قرارداد بستم که پس از سر الکس به منچستریونایتد بروم.» فرگوسن نیز در همین مستند گفت که این مربی پیشنهاد را پذیرفته بود، اما تصمیم او ظرف چند ساعت تغییر کرد.
فرگوسن گفت: «او برای این شغل پیشنهاد داشت، بله. او را نشاندم و شرایط را برایش توضیح دادم. تا آنجا که من میدانستم، او پذیرفته بود. اما چند ساعت بعد همهچیز تغییر کرد.» به گفته فرگوسن، مورینیو در تماس تلفنی با او، در حالی که گریه میکرد، گفت نمیتواند تعهد خود به چلسی را زیر پا بگذارد.
مورینیو گفت پیشنهاد منچستریونایتد برایش «بسیار غرورآفرین» بود، زیرا این باشگاه جذابیتی فوقالعاده دارد، اما افزود که «عشق به فوتبال» با «عشق به یک باشگاه مشخص» فرق میکند. او گفت پس از رئال مادرید نیاز داشت احساس کند دوست داشته میشود و از دست دادن فرصت جانشینی فرگوسن برایش اتفاقی دراماتیک بود، هرچند از تصمیمی که با قلبش گرفته بود پشیمان نیست.
او در سال ۲۰۱۳ به چلسی بازگشت و سومین قهرمانیاش در لیگ برتر انگلیس و همچنین جام اتحادیه را به دست آورد. مورینیو در مه ۲۰۱۶ سرانجام هدایت منچستریونایتد را بر عهده گرفت و جانشین لوئی فانخال شد. او در دورهای دو سالونیمه، جام اتحادیه و لیگ اروپا را برد، اما در دسامبر ۲۰۱۸ پس از افت نتایج برکنار شد.
بخش دیگری از این مستند به دوره پرتنش مورینیو در رئال مادرید اختصاص دارد. ایکر کاسیاس، دروازهبان و کاپیتان پیشین رئال، رابطه خود با مورینیو را «بسیار سرد» توصیف کرد و گفت اختلافها در نهایت به جایی رسید که «طناب پاره شد». کاسیاس طی ۲۵ سال ۷۲۵ بازی برای رئال انجام داد، سه لیگ قهرمانان و پنج قهرمانی لالیگا به دست آورد، اما در بخش بزرگی از فصل ۲۰۱۳-۲۰۱۲ روی نیمکت نشست.
سامی خدیرا، هافبک پیشین رئال، گفت اختلاف مورینیو با کاسیاس بر تمام تیم اثر گذاشت. او مدعی شد مورینیو با نیمکتنشین کردن کاسیاس و انتقاد از او در رسانهها، فضای رختکن را به «یک کابوس» تبدیل کرد و رابطهاش با بازیکنانی مانند کریستیانو رونالدو، کاسیاس، سرخیو راموس و دیگر بازیکنان اسپانیایی از بین رفت.
مورینیو در پاسخ گفت کاسیاس از همان گفتوگوهای نخست درباره افزایش تعطیلات ملیپوشان، تغییر ساعت تمرین و نرفتن به هتل پیش از مسابقه صحبت کرده بود و او به این نتیجه رسیده بود که بازیکنان «لوس» شدهاند. کاسیاس همچنین گفت با رویکرد مورینیو نسبت به بازیکنان بارسلونا در تیم ملی اسپانیا اختلاف داشت. مورینیو در دفاع از موضع خود گفت برخی رفتارها را نمیپذیرد و در رقابت رئال و بارسلونا، «این جنگ است»؛ هرچند بازیکنان در تیم ملی میتوانند رابطه دوستانهای داشته باشند.
مورینیو درباره رومن آبراموویچ، مالک پیشین چلسی، نیز گفت این میلیاردر روس در دوره نخست حضور او در باشگاه دخالت بیشتری پیدا کرد و در جذب آندری شوچنکو، مهاجم اوکراینی، نقش داشت. شوچنکو در مه ۲۰۰۶ با مبلغی حدود ۳۰ میلیون پوند، رکورد وقت باشگاه، به چلسی پیوست اما طی سه سال تنها ۹ گل لیگ در ۴۸ بازی زد. مورینیو گفت بازیکنی که خودش میخواست به خدمت بگیرد ساموئل اتوئو بود.
مورینیو در سال ۲۰۱۰، زمانی که با اینترمیلان به استمفوردبریج برگشت، در مرحله یکهشتم نهایی لیگ قهرمانان برابر چلسی قرار گرفت. اینتر بازی را ۲ بر یک برد و در ادامه قهرمان مسابقات شد. مورینیو گفت در آن مسابقه احساس میکرد مقابل آبراموویچ بازی میکند؛ مردی که او را اخراج کرده بود. او افزود که به انتقام نیاز داشت، زیرا از نظرش فوتبال به بازیکنان، مربیان و هواداران تعلق دارد.

