کنوانسیون تنوع زیستی؛ اهمیت آن برای حقوق بشر و جوامع بومی
به گزارش سازمان عفو بین‌الملل، تنوع زیستی مولفه‌ای اساسی برای حق برخورداری از محیط زیست پاک، سالم و پایدار است. با این حال، اجرای اهداف حفاظت از طبیعت، به ویژه هدف موسوم به ۳۰ در ۳۰ که تعیین ۳۰ درصد از سطح خشکی‌ها و اقیانوس‌ها به عنوان مناطق حفاظت‌شده تا سال ۲۰۳۰ است، نگرانی‌هایی را درباره نقض حقوق بشر جوامع بومی و روستایی ایجاد کرده است. عفو بین‌الملل گزارش داده است که در بسیاری از موارد، مدل‌های حفاظت قلعه‌ای باعث اخراج اجباری جوامع بومی از سرزمین‌های سنتی‌شان بدون جبران خسارت مناسب یا با محدودیت‌های شدید بر معیشت و آزادی تردد آنان شده است. این سازمان همچنین به موانع مشارکت جامعه مدنی و جوامع بومی در نشست‌های کنوانسیون تنوع زیستی، مانند لابی‌گری شرکت‌ها و بازداشت فعالان بومی مانند داریا اگروا در روسیه، اشاره کرده و تأکید نموده است که حقوق جوامع بومی و دانش سنتی آن‌ها باید در پروژه‌های حفاظتی محترم شمرده شود.