توبه فردی و ملی در اندیشه خاخام کوک
خاخام دیوید سامسون در مقالهای به مناسبت سالگرد درگذشت خاخام آвраام اسحاق کوک، فیلسوف و عارف یهودی، مفهوم «تشووا» (توبه) را از دیدگاه او بررسی کرده است. برخلاف برداشتهای رایج که توبه را صرفاً پشیمانی از گناه میدانند، خاخام کوک در اثر خود «نورهای توبه»، آن را نیرویی کیهانی برای بازگشت به سرچشمه و کمال هستی توصیف میکند. به گفته سامسون، این مفهوم شامل بازگشت فرد به خویشتن و در نهایت بازگشت به خداوند است.
سامسون با اشاره به «عصر اضطراب» و رواج افسردگی در جهان امروز، استدلال میکند که خاخام کوک ریشه این دردها را در دوری از حقیقت و آلودگیهای اخلاقی میبیند. از نظر او، توبه ابزاری برای تبدیل این افسردگی به شادی و روشنایی است. این فرآیند از سه مرحله تشکیل شده است: سلامت جسم و ذهن، جهتگیری صحیح مذهبی، و آرمانگرایی برای همسویی با طرح الهی جهان.
یکی از جنبههای بحثبرانگیز اندیشه خاخام کوک، تأکید او بر اهمیت سلامت جسمانی و ورزش برای جوانان یهودی در سرزمین اسرائیل بود. او معتقد بود که تقویت جسم، بخشی از فرآیند توبه ملی است و به ملت قدرت میدهد تا در سرزمین خود مستقر شوند. سامسون مینویسد که خاخام کوک به دلیل این دیدگاهها، در زمان خود از سوی برخی گروههای ارتدوکس افراطی مورد انتقاد قرار گرفت.
در نهایت، این گزارش تأکید میکند که از نظر خاخام کوک، توبه ملی و بازگشت به تورات با یکدیگر پیوند دارند. او معتقد بود که احیای ملی و بازگشت یهودیان به سرزمین اسرائیل، پیششرطی برای بیداری معنوی است. سامسون میافزاید که خاخام کوک اسرائیل را نخستین ملتی میدانست که با بازگشت به سرزمین خود، مسیر توبه را برای کل بشریت هموار خواهد کرد.