نقد «عشق شجاعانه»: خیانت پایان ازدواج نیست
فیلم «عشق شجاعانه» ساخته ماریا بک، کارگردان سوئدی-دانمارکی، خیانت زناشویی را نه بهعنوان مسئلهای با یک پاسخ قطعی، بلکه بهعنوان بحرانی برای بازنگری در زندگی و روابط به تصویر میکشد.
گای لاج، منتقد ورایتی، در نقد خود نوشته است که کیت، همسر و مادری ساکن کپنهاگ با بازی کاترین توربورگ یوهانسن، در جمع زنان یک کلیسا اعتراف میکند سه سال است با مرد دیگری رابطه دارد و چندان هم از این رابطه پشیمان نیست. یکی از زنان حاضر در جمع میگوید: «اگر در یک رابطه خوب بودم، هرگز عاشق نمیشدم.»
به نوشته لاج، این جمله در ظاهر شبیه توصیهای محکم و متأثر از اخلاق مسیحی است، اما فیلم درستی آن را به پرسش میگیرد. اورلا، همسر کیت با بازی سایمون سیرز، مردی توجهگر، جذاب و همدل است؛ در سوی دیگر، آندریاس، با بازی آندرس دانیلسن لی، باستانشناسی باهوش و نامتعارف است که کیت از نخستین نگاه شیفته او میشود.
«عشق شجاعانه» که گاه طنزآمیز و گاه از نظر عاطفی دقیق است، این مثلث عاشقانه را مشکلی با تنها یک راهحل معرفی نمیکند. فیلم به شخصیت اصلی فرصت میدهد بفهمد آیا واقعاً میتواند همزمان دو نفر را دوست داشته باشد، یا اساساً هیچکس، از جمله خودش، را آنقدر که باید دوست ندارد.
ورایتی بازیهای یوهانسن و دانیلسن لی را ستوده و فیلم را اثری غیرمعمول و روشنفکرانه در ژانر درام زناشویی توصیف کرده است. این فیلم دومین اثر داستانی بلند ماریا بک به شمار میرود.