سلاح جدید رژیم آدمکش حاکم بر ایران: ایجاد عدم قطعیت در تنگه هرمز
امین ایوب، تحلیلگر سیاستگذاری، در مقالهای تحلیلی برای ینت مینویسد که رژیم آدمکش حاکم بر ایران دریافته است که برای تبدیل تنگه هرمز به یک سلاح، نیازی به بستن کامل آن ندارد؛ بلکه تنها کافی است دولتها، بازارها و رأیدهندگان غربی را نسبت به باز ماندن این مسیر در آینده دچار تردید کند. بر اساس این تحلیل، این استراتژی هزینهای کمتر از محاصره دائمی دارد و به تهران اجازه میدهد با هر تهدید یا بازگشایی جزئی، انتظارات بازار را تغییر دهد. دادههای اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده نشان میدهد که حجم نفت عبوری از این تنگه از ۲۱.۶ میلیون بشکه در روز در سه ماهه پایانی ۲۰۲۵ به ۴.۹ میلیون بشکه در سه ماهه دوم ۲۰۲۶ کاهش یافته است. نویسنده معتقد است که این وضعیت، بحرانهای استراتژیک را به فشارهای پسزمینه تبدیل میکند که در آن قیمت سوخت و تورم برای افکار عمومی ملموستر از مسائل امنیتی است. این تحلیل هشدار میدهد که برای اسرائیل، خطر اصلی این است که تداوم این شوکهای اقتصادی میتواند به تدریج هزینه سیاسی حفظ استراتژی تقابلی با تهران را برای دولتهای غربی افزایش دهد و آنها را به سمت توافقهای موقت سوق دهد که توانمندیهای اصلی رژیم آدمکش حاکم بر ایران را دستنخورده باقی میگذارد.