رأیدهندگان مردد میتوانند نتیجه انتخابات ۲۰۲۶ اسرائیل را تعیین کنند
در آستانه انتخابات سراسری اسرائیل در ۲۰۲۶، بیشتر رأیدهندگان موضع خود را مشخص کردهاند، اما گروه کوچکی همچنان میان بنیامین نتانیاهو، نفتالی بنت، گادی آیزنکوت، احزاب کوچک یا حتی تحریم انتخابات مردد هستند؛ گروهی که ممکن است نتیجه رقابت را تعیین کند. واینت در گزارشی با گفتوگو با چند رأیدهنده، این تردید را در جامعهای عمیقاً قطبیشده بررسی کرده است.
لیور کارمون، ۴۰ ساله و پدر دو فرزند از ریشون لتسیون، میگوید هنوز نمیداند به چه کسی رأی خواهد داد. او که در صنعت فناوری تبلیغات کار میکند، دشواری تصمیمگیری را به فضای رسانهای و فشار اجتماعی نسبت میدهد. کارمون گفت اخبار و شبکههای اجتماعی هرکدام agenda و منافع خاص خود را دارند و او دیگر نمیداند اطلاعات قابل اعتماد را از کجا به دست آورد یا کدام نامزد واقعاً نماینده منافع اوست.
به گفته کارمون، خانوادهاش برای سالها به حزب لیکود رأی میدادند؛ از مادربزرگش که از مناخیم بگین حمایت میکرد تا نسلهای جوانتر، اما این روند حدود سال ۲۰۱۸ بهطور ناگهانی تغییر کرد و اعضای خانواده به سمت چپ، یا آنچه امروز چپ خوانده میشود، رفتند. او میگوید در اردوگاه مخالف نتانیاهو نیز گزینهها آنقدر زیادند که در عمل هیچکدام متمایز به نظر نمیرسند. کارمون در عین حال درباره حمایت نتانیاهو از احزاب حریدی و مواضع اقتصادی مخالفانش تردید دارد و میگوید حتی به نرفتن پای صندوق رأی فکر میکند.
او گفت تصمیمگیری پس از حمله ۷ اکتبر و درگیریهای پیاپی با ایران، احساس مسئولیت سنگینی ایجاد کرده است: «به خودم اعتماد ندارم که تصمیم درست را بگیرم؛ تصمیمی که ویرانی بیشتری برای ما به همراه نداشته باشد.» کارمون افزود حتی افرادی که پیشتر به ایتامار بنگویر رأی دادهاند یا گرایشهای سنتیتری دارند، اکنون نمیدانند چه انتخابی داشته باشند و از قضاوت دیگران درباره رأی خود نیز نگراناند.
نیر روم، ۵۰ ساله از کفار یونا و فعال در فروش رایانه، برخلاف کارمون قطعاً رأی خواهد داد، اما هنوز نامزد مورد نظرش را پیدا نکرده است. او میگوید هرگز به نتانیاهو رأی نداده و احتمالاً این بار نیز چنین نخواهد کرد، اما در عین حال معتقد است نتانیاهو در سه سال گذشته کشور را از بحران عبور داده است. روم گفت: «فکر میکنم نتانیاهو باید به خانه برود. به تغییر نیاز داریم و حضور او بیش از حد تفرقهانگیز شده است؛ اما نمیدانم چه کسی میتواند جایگزینش شود.»
روم میگوید پس از ۷ اکتبر حتی گوش دادن به شبکههای ۱۲ و ۱۳ تلویزیون و رادیو ارتش برایش دشوار شده است. او گادی آیزنکوت را نیز گزینه مناسبی برای نخستوزیری نمیداند و معتقد است آیزنکوت همچنان با مختصات اسرائیل پیش از حمله ۷ اکتبر فکر میکند. روم از بنی گانتس اعتماد بیشتری دارد، اما میگوید او از نظر سیاسی تضعیف شده است. او در نهایت احتمال رأی دادن به حزب کوچک یارون زلخا، اقتصاددان، را بررسی میکند؛ هرچند نگران است این حزب از حد نصاب انتخاباتی عبور نکند و رأی او هدر برود.
شیمون دان، بازنشستهای در دهه هفتم زندگی از آزور، میان نتانیاهو، آیزنکوت و بنت مردد است. او میگوید در انتخابات قبلی میتوانست با دقت کمتری تصمیم بگیرد، اما آسیب ملی ناشی از ۷ اکتبر باعث شده این بار به دنبال رهبری باشد که نهفقط اردوگاه سیاسی خود، بلکه کل جامعه را متحد کند. دان با وجود نارضایتی از گزینههای موجود، تأکید دارد تا روز رأیگیری در ۲۷ اکتبر مردد میماند، اما حتماً رأی خواهد داد: «رأی من مهم است و رأی همه دیگران هم اهمیت دارد.»
در مقابل، مرو پارتوک، ۵۳ ساله، میگوید از مرحله تردید عبور کرده و تصمیم گرفته در انتخابات شرکت نکند. او انتخابات را نمایشی بینتیجه میداند و میگوید در سالهای گذشته چند بار رأی داده، اما تغییری رخ نداده است. پارتوک که میگوید به ترک اسرائیل فکر میکند، معتقد است هیچیک از جریانهای سیاسی فراتر از منافع شخصی خود را نمیبینند. دخترش تلاش کرده او را قانع کند رأی دادن اهمیت دارد، اما پارتوک میگوید نظرش تغییر نکرده است.