تحلیل: چرا امنیت تنگه هرمز به بخشی از محیط امنیتی اسرائیل تبدیل شده است
امین ایوب، تحلیلگر سیاستگذاری، در یادداشتی برای وبسایت «واینت» نوشت که حملات ۱۳ و ۱۴ اوت ۲۰۲۶ به کشتیهای تجاری مرتبط با شرکت ملی نفت ابوظبی (ADNOC) در تنگه هرمز، نشاندهنده الگویی از فشار اقتصادی و دزدی دریایی تحت حمایت دولت است. وزارت امور خارجه امارات متحده عربی این حملات را مستقیماً به نیروهای ایرانی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نسبت داده است. این تحلیل میافزاید که امنیت خلیج فارس و حفاظت از شرکای پیمان ابراهیم، دیگر یک موضوع دوردست برای اسرائیل نیست، بلکه به بخشی از جبهه دریایی مشترک برای مقابله با اقدامات ایران تبدیل شده است.
در این گزارش آمده است که تنگه هرمز با عبور ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت، به دلیل عرض کم و آسیبپذیری کشتیها، به هدفی برای تهدیدات نامتقارن مانند پهپادها و موشکهای ضدکشتی تبدیل شده است. بحرین نیز با استناد به کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل و قطعنامه ۲۸۱۷ شورای امنیت، این حملات را محکوم کرده است. در مقابل، تهران مسئولیت مستقیم این اقدامات را نپذیرفته و آنها را اجرای پروتکلهای دریایی علیه کشتیهای متخلف خوانده است.
این تحلیل تأکید میکند که عملیات دریایی ایران در خلیج فارس از اقدامات نیروهای نیابتی این کشور در مرزهای اسرائیل جدا نیست و هر دو تحت دکترین واحد سپاه پاسداران هدایت میشوند. نویسنده معتقد است که راهبرد «مصونسازی» کشورهای خلیج فارس از طریق دیپلماسی با ایران، به دلیل فقدان بازدارندگی فیزیکی با محدودیت مواجه شده است. به گفته ایوب، مقابله با این تهدیدات نیازمند «آگاهی از حوزه دریایی» (MDA) و همافزایی اطلاعاتی است.
در نهایت، این یادداشت اشاره دارد که انتقال اسرائیل به حوزه مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) در سال ۲۰۲۱، همکاریهای اطلاعاتی و دفاعی میان اسرائیل، امارات و بحرین را تسهیل کرده است. نویسنده نتیجه میگیرد که اسرائیل با ارائه پشتیبانیهای دفاعی و راداری، به لایهای تخصصی در ساختار امنیتی منطقهای تبدیل شده و محیط استراتژیک خود را تا آبراههای حیاتی خلیج فارس گسترش داده است.